News | Show all
18/03/2017

Sprak er iemand over healing environment ?

Lees hier over de bijdrage van Charles Jencks en de postmoderne architectuur aan de ontmanteling van de kliniek.

22/02/2017

Pic Nic Architectuur

Een retroactief manifest voor Pic Nic the Streets als bijdrage aan de architectuurcultuur in België. Version Française

13/02/2017

Wraak op de commons

Een artikel over het nakende einde voor Agrocité en de toekomst voor architectuur onder zelfbeheer.

03/02/2017

Architectuur van de schaamteplek

Wie grip wil krijgen op de problemen van in psychiatrische ziekenhuizen, begint bij het ontwerp van de isolatiekamer.

22/12/2016

Van Utopia naar Wuustwezel

Er zijn weinig termen die zo’n beladen betekenis hebben in de architectuurgeschiedenis als utopie. Version Français

21/12/2016

Relational Architecture

Read about the production proces of the Kanunnik Petrus Jozef Triest Square in the Psychiatric Centre Caritas, Melle. Article in DutchEnglish / French

12/12/2016

Hoeveel samenwerking kan architectuur verdragen?

Artikel over de tentoonstelling 'Ensembles. Architectuur en Ambachtschap' in deSingel en Vlaams Architectuurinstituut.

15/10/2016

Bouwstenen voor het psychiatrisch centrum van de toekomst

Lees meer over de visieontwikkeling rond het psychiatrisch centrum van de toekomst gepubliceerd in Psyche.

03/10/2016

Eco-politiek in Brussel: Bas Smets en de Brussels Urban Landscape Biennial

Artikel over het nut en nadeel van landschapsarchitectuur als instrument voor regionale ontwikkeling in Brussel.

28/09/2016

Architectuur vol van verlangen

Artikel naar aanleiding van de opening van het Kanunnik Petrus Jozef Triest Plein in Melle.

26/09/2016

(Re)Politicize!

Proud to present the A+261 issue on architecture and politics - Dutch and French edition.

21/09/2016

Architectuur met schaduw

De 20ste eeuw baarde vele duivelspacten tussen architectuur en politiek. Opvallend genoeg wordt de architectuur van het Italiaanse fascisme tot op vandaag geprezen omwille van haar abstracte vormentaal. Dergelijke rehabilitatie is de architectuur van het Derde Rijk nooit te beurt gevallen. België heeft zo zijn eigen kleine trauma in de relatie met de politiek.

24/06/2016

Ingebedde architecten

Lees meer over de architectuur van oorlog en vrede

07/06/2016

Vakmannen aan het front

Een recensie over de bijdrage van Bravoure in de Architectuurbiennale van Venetie.

04/06/2016

Toiletemmers in Werelderfgoed

Er is iets curieus met de inrichting van de gevangenis van Merksplas, waar enkele weken geleden een opstand uitbrak. De geschiedenis van de site reflecteert een utopisch beeld van de gevangenis van de toekomst, de manier waarop omgegaan wordt met die geschiedenis symboliseert dan weer de gemiste kansen.

04/12/2015

FPC Gent: geen markt, geen gevangenis

De opening van het Forensisch Psychiatrisch Centrum in Gent zorgt na één jaar werking voor een grote opluchting - zelfs bij voormalige critici. De juiste vraag is niet of aanvankelijke bezorgheid terecht was, maar wel of de opluchting niet een beetje voorbarig is? 


28/10/2015

Het penitentiair verdriet van België

In de bouw van het gevangenisdorp Haren vormen de lokale en regionale overheid samen front met de actiegroepen tegen de federale overheid - of toch niet? Hoe kunnen we de knoop tussen activisme en politiek ontwarren?

23/10/2015

Een psychiatrisch centrum bouwen we samen

Ook architectuur heeft zijn plaats op de Vlaamse Hersteldagen. Doe mee op 18 november in de Vooruit.

01/09/2015

Eindelijk een kennisplatform voor humane gevangenisarchitectuur

De website www.prisongear.be presenteert het onderzoek naar een humane gevangenisarchitectuur.

07/04/2015

Ontmanteling van de psychiatrische kliniek

Lees de gevalstudies over zorgarchitectuur in Vlaanderen gepubliceerd in Psyche

22/10/2014

Een sterke leefomgeving begint met ruimteregie

Wat deelt een onafgewerkte verkeersinfrastructuur in Godsheide, een vervallen vierkantshoeve in Grote Spouwen, een gesloten mijnkatedraal in de Eisdense Tuiwijk en een geplande gevangenis op Domein Riegersvliet?


21/08/2014

Wie is er bang van het Bouwmeestercollege?

Iedereen lijkt het roerend eens dat de Vlaamse architectuur zonder de Bouwmeester overgeleverd is aan de wetten van de markt en de willekeur van het politieke bedrijf. Lees de opinie 'De Bouwmeester en de onheilsprofeten'.

20/12/2013

A humane prison is coming to your neighbourhood

As part of the Conflict & Design Triennial the knowledge platform Prison Gear presents design studies that pave the way for a humane prison in Leopoldsburg, Belgium.

16/12/2013

Een humane gevangenis komt naar je toe

Als onderdeel van de Conflict & Design Triënnale presenteert Prison Gear twee visieontwerpen voor de toekomstige gevangenis op het militaire domein Reigersvliet in Leopoldsburg.

09/10/2013

Limburg City / Stad Limburg

Read the memorandum of the Limburg Europa Workshop / Lees de projectnota van Atelier Limburg Europa

15/09/2013

The dismantling of the psychiatric clinic

Read the case studies on care architecture in Flanders

21/08/2013

Wat is ontwerpend onderzoek?

Drie vragen over ontwerpend onderzoek, drie antwoorden vanuit de Noorderkempen.

10/04/2013

Heeft een gemeenplaats ook een gemene waarde ?

Commentaarstuk bij het Architectuurboek n° 10: Radicale Gemeenplaatsen - Europese architectuur uit Vlaanderen

03/02/2013

Is onzichtbare psychiatrische zorg mogelijk?

Review van de opstart Pilootprojecten Zorg door de Vlaams Bouwmeester

06/11/2012

Limburg heeft ambitie / Limburg has ambition

Presentatie van de Startnota Provinciaal Bouwmeester Limburg / Presentation Initial Memo Limburg Government Architect

12/10/2012

Hoeveel vernieuwing kan de gevangenis verdragen ?

Lees hoe de modernisatie van de gevangenisarchitectuur in handen van Stéphane Beel begon en eindige bij het Ducpétiaux-model.

12/07/2012

San Gimignano aan de Zenne

Lees de column naar aanleiding van de Keukentoren van XDGA

11/04/2012

Sociaal-realisme of zelfcensuur

Met Jonas Staal schreef BAVO een pleidooi voor een nieuw sociaal-realisme in de kunst. Sociaal-realisme is broodnodig in het tijdperk van de hysterische reproductie.

21/02/2012

Nu ook een schreeuw om architectuur!

Niet occupy-en, maar de gevestigde orde verleiden om in crisistijden te investeren in leuke projecten. Lees hier meer over de Studio for Unsollicited Architecture.

20/01/2012

Gesloten architectuur is ook humaan

Lees meer over Fleur Agema's gevangenismodel

21/11/2011

Waarom kunstenaars niet fascistisch genoeg zijn

Lees het artikel in het decembernummer van Rekto:Verso.

12/09/2011

De Culturele Elite

Lees de bijdrage.

29/08/2011

Artist Participation in South Africa

The international PR campaign to showcase Rotterdam's robust policy on artist participation is now also tapping into the emerging African art markets.

17/06/2011

Denkverbod op liberale kunst

Column over de stellingenoorlog naar aanleiding van de aangekondigde bezuinigingen in de cultuursector.

07/06/2011

Maak liberaal kunstbeleid liberaal

Lees BAVO's advies aan staatssecretaris Zijlstra met betrekking tot de noodgedwongen keuzen die de cultuursector in Nederland te wachten staat.

18/03/2011

International promotion campaign of the Office for Artist Participation kicks off

The City of Edinburgh will be the first to host an international promotion event of Rotterdam's innovative cultural policies for enforcing the participation of artists in heightening a city's competitiveness and securing social peace on the local level.

28/02/2011

Culture and Contestation

The essay 'Neo-Liberalism with Dutch Characteristics: The Big Fix-Up of the Netherlands and the Practice of Embedded Cultural Activism' is published in the book volume 'Culture and Contestation in the New Century'.

19/01/2011

Art and Activism

BAVO's essay 'Artists... one more effort to be really political!' is published in the volume 'Art and Activism in the age of Globalisation'.

20/10/2010

Boek verschenen: Too Active To Act

Het boek biedt een kritische analyse van de maatschappelijke betrokkenheid van culturele actoren in Nederland in de afgelopen tien jaar.

OPPOSITIONAL ARCHITECTURE

Architecture, blame and punishment

project: OPPOSITIONAL ARCHITECTURE

date: 31/03/2011

author: BAVO

source: ArchiNed

status: article

 

 

How responsible is architecture for the wave of violence that afflicts our western cities, with Paris in 2005 as the most recent example? Wouter Vanstiphout discussed this subject in Leuven. And although the title of his lecture - Blame the architect! - suggests otherwise, Vanstiphout argued that the architect is not guilty.

The inclusion of Wouter Vanstiphout in the lecture series organised by City and Architecture in Leuven is notable — a lecture from a non-architect in a series devoted to architecture was at odds of the time-honoured tradition that Flemish architecture speaks for itself. ‘Architecture is architecture is architecture’ is the mantra, and the theory must dutifully concentrate on illuminating unique bodies of work. Vanstiphout, however, demonstrates the value of architectural theory as an independent and professional practice.

Vanstiphout began his presentation by explaining his unusual practice of his profession. The new-style architectural historian is primarily an enthusiastic follower of the ideology of ‘meddling in everything’. So in his various lives Vanstiphout has meddled in the practice of building, designing and policy-making in various guises: Crimson, WiMBY, INTI, the chair in Design as Politics, and lots more besides.
This architectural historian new-style is, in the second place, a person lacking characteristics. That emerged clearly again and again in his lecture on architecture, urbanism and riots. Right from the start Vanstiphout made clear that his own point of view in the question of blame is unclear. What followed was an extremely absorbing and equally inimitable reconstruction of the responsibility of the architectural discipline in the question of urban violence.

A rapt silence descended on the select architectural audience as they listened to the phenomenology of urban violence that Vanstiphout presented, and he occasionally admitted that he no longer understood the connections. Yet a number of story lines stood out in his presentation that can lead us to the question of guilt.

1) Urban riots spread according to architectural typology, not to geographical location. The modernist residential districts formed the hotbeds of violence during the 2005 riots in Paris. The riots spread like a bacterial sickness to the suburbs of Lyon, Lille and other cities. The high unemployment among young people in these districts created an alienating daily rhythm of sleeping in the morning and raising hell in the afternoon.

2) The burning modernist districts were attributed to the godfather of modern architecture: Le Corbusier. Thus it is not the political authority that commissioned the neighbourhood that gets the blame, but the people who ensured their added aesthetical value and/or devised the concept for them. Just like in John Calhoun’s experiment with rats, the limited living space is viewed as a breeding ground for deviant behaviour among young people pampered by the welfare state.

3) Architects deny all guilt and thus betray their deepest desire to change the world. This refusal can be traced back to the crusade launched by Jane Jacobs against anti-social, mechanical and anti-urban housing production. Belief in the power of architecture continues in President Sarkozy’s mobilisation of a choice selection of the starchitects — Rogers, Nouvel, MVRDV, Portzamparc, and many others — for a new undivided Paris.

4) Urban riots start with an ordinary action taken by the police that the victims for once do not accept. An innocent incident is the spark that ignites a screaming explosion of anger. With a careful 3D reconstruction of the raid in Detroit in a blind pig (a drinking establishment that stays open after closing time), Vanstiphout showed that the scene of the crime complies with all the standards drawn up by Jane Jacobs for cosy neighbourhoods with a human scale.

5) The modernist neighbourhoods form the ideal décor to bring and keep young people under control. During the Broadwater Farm riots (Tottenham, London, 1985) the West-Indian agitators were forced into the modernist district from the adjoining Victorian neighbourhood. A cat and mouse game between the youths and police ensued along the edges and fault lines of the neighbourhoods.

6) Riots are not isolated phenomena but occur in a season of urban revolt. The riots in Detroit extended over many years. The riots in Broadwater followed a week of riots in the London district of Brixton. In Los Angeles it was even a case of a delayed effect: while the trigger took place in 1991 (Rodney King was pulled out of a car and beaten), the riots only erupted in 1992 (the court case featured white jurors only).

7) The media is an essential factor in urban riots. While the press covered the Detroit riots from some distance, the British tabloids went to town on the Broadwater riots. In LA the media even spurred on the riots with the live coverage every day, and in Paris the media was a strategic weapon for both youths and Nicolas Sarkozy, who was Interior Minister at the time.

8) In popular culture the youths identify with the modernist districts. Vanstiphout referred to the Motown music scene, the white punk of The Clash, the gangsta rap in LA, and the urban film La Haine. In all cases the modern city figures as a dystopian backdrop.

9) The urban violence runs parallel to idealistic urban renewal projects. What seems to be a Messianic deed in the eyes of the planners is a monstrosity in the eyes of the rebel youths. And they’re not wrong, for urban renewal is often synonymous with social cleansing. The violence is therefore not aimed at form or typology but at the plans intended to improve the living conditions of the discontented masses for once and always.

With this and other observations Vanstiphout carefully deconstructed the responsibility of the architect in the explosions of urban violence. In the closing discussion he even pleaded for the innocence of the architect at the expense of the reckless planners. In that sense it is very understandable that Vanstiphout dismissed his earlier architectural belief in New Towns as a disastrous approach. That brings him into line with the pragmatism that has meant that eruptions of violence have been avoided up to now in the Netherlands. Dutch urban renewal projects invariably take the form of small, specific, confined interventions so that social cleansing occurs very gradually. At the same time, the palliative care of an army of cultural agents tackles unnecessary upheavals preventatively — and there’s no better example of that than WiMBY!


 

References

 

Wouter Vanstiphout delivered his lecture on 3 March in STUK, Leuven. The meeting was organised by Stad en Architectuur.

Published on ArchiNed, 30 March 2011